HARIS SHIELD
بازگشت به وبلاگ

راهنماهای امنیتی

چگونه جاسوس‌افزار را حذف کنیم، بی‌آنکه کسی که نصبش کرده بو ببرد

۲۳ شهریور ۱۴۰۵10 دقیقه مطالعه

اگر جست‌وجو کنید «چطور جاسوس‌افزار را حذف کنم»، همه‌ی توصیه‌ها یک چیز می‌گویند: برنامه را پاک کنید، رمزهایتان را عوض کنید، گوشی را به تنظیمات کارخانه برگردانید. ساده است، و برای یک نوع نفوذ درست هم هست.

اما برای رایج‌ترین نوع، بدترین قدم اول ممکن است.

تفاوت در این است که چه کسی آن را نصب کرده. اگر یک مجرم ناشناس پشت ماجراست، همین امروز حذفش کنید. اما اگر همسر یا شریک زندگی، همسر یا شریک سابق، یکی از اعضای خانواده یا کارفرما باشد — که اکثر موارد واقعی همین‌اند — حذف کردنش دو کار می‌کند که شاید نخواهید. به آن‌ها خبر می‌دهد که شما ماجرا را فهمیده‌اید، در لحظه‌ای که خودتان انتخاب نکرده‌اید. و مدرک را از بین می‌برد.

مشخص کنید در کدام وضعیت هستید

ممکن است یکی از اطرافیان‌تان دخیل باشد اگر به گوشی دسترسی فیزیکی داشته، اگر رمز گوشی شما را می‌داند، اگر دستگاه را راه‌اندازی کرده یا هزینه‌ی حساب را می‌پردازد، یا اگر چیزهایی می‌دانسته که هیچ راه معمولی برای دانستنشان نداشته است. به سراغ ترتیب محتاطانه‌ی زیر بروید.

احتمالاً کار یک مهاجم ناشناس است اگر گوشی از طریق یک برنامه‌ی مخرب که خودتان نصب کرده‌اید، یک لینک فیشینگ یا یک جیلبریک عمومی آلوده شده، و هیچ کس از اطرافیان‌تان به‌طور محتمل به آن دسترسی نداشته است. مستقیم به بخش حذف مستقیم بروید. آنجا سرعت به نفع شماست.

اگر مطمئن نیستید، فرض را بر حالت اول بگذارید. مسیر محتاطانه چند روز از شما وقت می‌گیرد. مسیر سریع، اگر اشتباه انتخاب شود، قابل بازگشت نیست.

ترتیب محتاطانه

۱. فعلاً هیچ چیزی را تغییر ندهید

نه برنامه را، نه رمزها را، نه تنظیمات را. با هیچ کس روبه‌رو نشوید. فعلاً فرض کنید هر کاری روی گوشی می‌کنید دیده می‌شود، از جمله خواندن همین مطلب.

۲. مشورت بگیرید، از یک دستگاه دیگر

از گوشی یا کامپیوتری استفاده کنید که طرف مقابل هرگز به آن دسترسی نداشته است. گوشی یک دوست، کامپیوتر محل کار، یا کامپیوتر کتابخانه.

سازمان‌های حمایتی در حوزه‌ی خشونت خانگی هر هفته با چنین مواردی سروکار دارند و کمک می‌کنند ترتیب کارها را بر اساس وضعیت واقعی شما برنامه‌ریزی کنید. Coalition Against Stalkerware فهرستی از این مراکز نگهداری می‌کند؛ پروژه‌ی Safety Net سازمان NNEDV در آمریکا و Refuge در بریتانیا هر دو خدماتی برای آزار از طریق فناوری دارند. این تماس‌ها رایگان و محرمانه‌اند.

۳. پیش از حذف، مستند کنید

این همان مرحله‌ای است که لحظه‌ای که روی حذف نصب (uninstall) می‌زنید از دست می‌رود، و اگر روزی پای وکیل، پلیس یا دادگاه خانواده در میان باشد، همین مرحله اهمیت دارد.

اسکرین‌شات از صفحه‌های تنظیمات بهتر از هیچ است. یک گزارش فارنزیک از یک تحلیل بیرونی خیلی بهتر است: نشان می‌دهد چه چیزی نصب شده بود، به چه چیزهایی دسترسی داشت و از کی، آن هم به شکلی که یک آدم غیرفنی هم بتواند بخواند. اینجا همان جایی است که ابزار پولی ارزش خودش را نشان می‌دهد، و بهتر است آن را پیش از حذف ترتیب دهید، نه بعد از آن. Haris Shield دقیقاً همین نوع گزارش را تهیه می‌کند.

۴. حساب‌هایتان را از یک دستگاه دیگر و به این ترتیب امن کنید

دسترسی به حساب‌ها اغلب کانال اصلی است، و با پاک کردن گوشی هم از بین نمی‌رود.

  1. اول ایمیل. ایمیل همه چیز دیگر را بازنشانی می‌کند. رمز را عوض کنید، تأیید دومرحله‌ای را روشن کنید، و ایمیل و شماره‌ی تلفن بازیابی را بررسی کنید. نشانی بازیابی‌ای که متعلق به طرف مقابل باشد، حساب را مستقیم به دست او برمی‌گرداند، هر قدر هم رمز جدید قوی باشد.
  2. ‏Apple ID یا حساب Google. همین کارها را انجام دهید، به‌علاوه‌ی مرور فهرست دستگاه‌های واردشده و حذف دستگاه‌هایی که نمی‌شناسید. یادتان باشد که حذف دستگاه‌ها ممکن است به چشم طرف مقابل بیاید.
  3. پیام‌رسان‌ها. دستگاه‌های متصل را بررسی کنید: WhatsApp، ‏Signal و Telegram همگی اجازه می‌دهند یک دستگاه دیگر برای مدت نامحدود متصل بماند. همچنین ببینید آیا قانون فوروارد (forwarding) بی‌سروصدا به ایمیل‌تان اضافه شده یا نه.
  4. بانک و خرید آنلاین، جایی که یک کارت ذخیره‌شده نشان می‌دهد کجاها بوده‌اید.

همه‌ی این کارها را از دستگاهی انجام دهید که طرف مقابل هرگز به آن دست نزده است.

۵. حذف را برنامه‌ریزی کنید، نه اینکه بداهه انجامش دهید

آگاهانه و با پشتیبانی لازم، از میان سه گزینه یکی را انتخاب کنید:

  • پاک‌سازی گوشی، با پذیرفتن اینکه ممکن است طرف مقابل متوجه شود.
  • تعویض گوشی، و راه‌اندازی آن از صفر با یک Apple ID یا حساب Google جدید، بدون بازگرداندن هیچ چیز.
  • فعلاً دست نزدن به آن و استفاده از یک گوشی دوم و خصوصی برای هر کار حساس. گاهی امن‌ترین گوشی همانی است که دقیقاً مثل قبل به نظر می‌رسد.

گزینه‌ی سوم همان است که هیچ کس درباره‌اش نمی‌نویسد، و در بعضی وضعیت‌ها گزینه‌ی درست همین است.

حذف مستقیم، وقتی هیچ کس از اطرافیان‌تان دخیل نیست

در Android

  1. پیش از حذف برنامه، مجوزهایش را لغو کنید. اول سرپرست دستگاه، در تنظیمات، امنیت، برنامه‌های سرپرست دستگاه (Device admin apps) — برنامه‌ای که حق سرپرستی دستگاه دارد تا وقتی این حق را از آن نگیرید می‌تواند از حذف شدن سر باز بزند. بعد سرویس‌های دسترس‌پذیری (Accessibility)، و بعد دسترسی به اعلان‌ها.
  2. برنامه را حذف کنید، در تنظیمات، برنامه‌ها.
  3. ‏Play Protect را دوباره روشن کنید و یک اسکن اجرا کنید.
  4. ‏Android را به‌روز کنید، همراه با به‌روزرسانی‌های سیستمی Google Play.
  5. رمز Google خود را عوض کنید و از دستگاه‌های ناآشنا خارج شوید.

در iPhone

  1. پروفایل‌های پیکربندی ناشناس را حذف کنید، در تنظیمات، عمومی، VPN و مدیریت دستگاه (VPN & Device Management).
  2. ‏iOS را به‌روز کنید. بیشتر نفوذها به iPhone به ضعف‌هایی متکی‌اند که Apple پیش‌تر وصله کرده، پس همین کار به‌تنهایی بسیاری از آن‌ها را از بین می‌برد.
  3. رمز Apple ID خود را عوض کنید و فهرست دستگاه‌ها را مرور کنید.
  4. اگر گوشی جیلبریک شده بود، به‌روزرسانی iOS جیلبریک را از بین می‌برد، و بازنشانی کارخانه‌ای (factory reset) راه امن‌تری است.
  5. ‏Lockdown Mode را در نظر بگیرید اگر دلیل واقعی دارید که فکر کنید عمداً هدف قرار گرفته‌اید.

تله‌ی نسخه‌ی پشتیبان

اینجا همان جایی است که مردم کار خودشان را خراب می‌کنند.

بازنشانی کارخانه‌ای گوشی را پاک می‌کند. بعد نسخه‌ی پشتیبان را برمی‌گردانید، چون در غیر این صورت عکس‌ها و پیام‌هایتان از دست می‌روند، و اگر آن نسخه‌ی پشتیبان زمانی تهیه شده باشد که گوشی آلوده بوده، ممکن است همان روز اولِ گوشی پاک‌شده، مشکل را دوباره نصب کنید.

چطور از این تله دوری کنید:

  • گوشی را به‌عنوان دستگاه جدید راه‌اندازی کنید، نه از روی نسخه‌ی پشتیبان، اگر می‌توانید با آن کنار بیایید.
  • اگر ناچارید چیزی را برگردانید، از نسخه‌ی پشتیبانی استفاده کنید که پیش از آلودگی تهیه شده، اگر می‌توانید تاریخش را تشخیص دهید. تحلیل فارنزیک در مرحله‌ی ۳ همان چیزی است که تقریباً به شما می‌گوید اوضاع از کی تغییر کرده است.
  • داده‌ها را گزینشی برگردانید: عکس‌ها و مخاطبین را از نسخه‌ی پشتیبان بیرون بکشید، به جای اینکه برنامه‌ها و تنظیمات را یکجا برگردانید.
  • پس از بازگردانی، صفحه‌های تنظیمات را دوباره بررسی کنید. پروفایل‌های پیکربندی و مجوزها ممکن است با بازگردانی تنظیمات برگردند.

و به یاد داشته باشید بازنشانی کارخانه‌ای چه چیزی را درست نمی‌کند: درباره‌ی کسی که رمز حساب شما را می‌داند هیچ کاری از دستش برنمی‌آید. اگر راه دسترسی، خودِ حساب باشد، پاک کردن گوشی هیچ فایده‌ای ندارد.

آیا بازنشانی کارخانه‌ای همیشه جواب می‌دهد؟

برای استاکرورهای تجاری روی یک دستگاه معمولی، بله. برای هر چیزی که روت یا جیلبریک دارد، معمولاً بله، چون بازنشانی سیستم دست‌کاری‌شده را از بین می‌برد. برای جاسوس‌افزار در سطح دولتی، از نظر ماندگاری عموماً بله، چون بیشتر ابزارهای مزدور پس از بازنشانی باقی نمی‌مانند و بعضی حتی پس از ری‌استارت هم باقی نمی‌مانند — و به همین دلیل هم دوباره، بی‌صدا و از همان راه قبلی نصب می‌شوند.

نکته‌ی اصلی همین است. حذف، آلودگی را برطرف می‌کند. راه ورود را نمی‌بندد. اگر راه ورود دسترسی فیزیکی به یک گوشی بازِ بدون قفل بوده، و آن دسترسی هنوز وجود دارد، دوباره به همین نقطه برمی‌گردید.

بستن راه ورود

  • رمزی که هیچ کس دیگری نداند. بررسی کنید که هیچ اثر انگشت یا چهره‌ی اضافه‌ای ثبت نشده باشد.
  • به‌روزرسانی‌ها همان روزی که می‌رسند، هم برای سیستم‌عامل و هم برای فروشگاه‌های برنامه.
  • تأیید دومرحله‌ای، با شروع از ایمیل.
  • بدون جیلبریک یا روت، نه توسط شما و نه توسط هیچ کس دیگر.
  • مرور فهرست دستگاه‌های حساب‌ها هر چند ماه یک بار.
  • بازبینی قابلیت‌های اشتراک‌گذاری. اشتراک‌گذاری موقعیت مکانی که در دوره‌ای خوش‌تر تنظیم شده و فراموش شده، خودش نوعی نظارت است.

پاسخ کوتاه

اگر ممکن است کسی که می‌شناسید پشت ماجرا باشد: اول مشورت، دوم مستندسازی، سوم حساب‌ها، و آخر از همه حذف، و هرگز رودررویی پیش از آنکه آماده باشید.

اگر کار یک مهاجم ناشناس است: در Android پیش از حذف برنامه، حق سرپرستی دستگاه را لغو کنید، سیستم‌عامل را به‌روز کنید، رمزهایتان را از یک دستگاه دیگر عوض کنید، و مراقب باشید کدام نسخه‌ی پشتیبان را برمی‌گردانید.

در هر دو حالت، حذف آلودگی را از بین می‌برد، نه راه ورود را. اگر راهی را که از آن وارد شده‌اند تغییر ندهید، همین اتفاق دوباره می‌افتد.

منابع

مطالب مرتبط: نشانه‌های استاکرور و کارهایی که نباید بکنید، چگونه جاسوس‌افزار را در Android تشخیص دهیم.

نگرانید که گوشی‌تان زیر نظر باشد؟

گوشی‌تان را از روی کامپیوتر برای یافتن جاسوس‌افزار و استاکرور اسکن کنید. اسکن هیچ چیزی روی گوشی نصب نمی‌کند. تا ۱۰ دی ۱۴۰۵ رایگان.

کلید رایگان خود را بگیرید